Ik pas dus op een huis in de Jordaan.
En in dat huis woont een kleine, rooie kater.

Heeeel lief, maar door de afwezigheid van z’n baas en bazin xe9n hun 3 (!) kinderen, kun je je voorstellen dat hij een iet drukjes is.

En geef ‘m eens ongelijk.
Hij is jong, hij is rood, hij is alleen, hij heeft energie en hij verveelt zich.
Ik zeg: 1 + 4 is 5 en ik ben dan dus de pineut.

Ik zit al onder de krassen en kattenbeetafdrukjes, maar goed "hij wil spelen…" en dat gun ik hem ook wel, maar moet dat den hele tijd ten koste gaan van mijn huid?

Ik probeer deze tekst te tiepen, zonder al te veel pijn, maar ik kan je zeggen: it ain’t easy.
Meneer vindt het toetsenbord toevallig de fijnste plaats in het hele huis (behalve als ik op de wc zit, dan is dat ineens zijn favoriete plek) en zal daar dan ook breeduit overheen moeten liggen om alle toetsen goed hun werking te laten doen.
De ‘sleep’-toets is uiteraard zijn favoriet, maar ook de Power-off-button doet het goed.

Ik maak het dus maar niet te lang, maar voor ik er van tussen ga om dekking te zoeken nog dit:
ben je in de buurt van de Jordaan, heb je zin in koffie, geneer je niet en kom gezellig langs.

En als je iets in huis hebt van een touwtje of een bolletje wol waar we Vos mee kunnen afleiden tijdens het koffiedrinken… NEEM MEE!